Er komt geen einde aan de fratsen van de zelfverklaarde zakenman Patrick Vanoppes die zich hoe langer hoe meer ontpopt als de l’homme orchestre van de Vlaamse zakenwereld.
Met het Franse gezegde on ‘est jamais aussi bien servi que par soi-même (vrij vertaald: wat je zelf doet, is altijd beter) wordt de ijdelheid van de mens gevoed. Er zijn altijd mensen die van mening zijn dat ze alles beter kunnen, elk onderdeel van het zakenleven. In de regel zijn dat niet de meest succesrijkste zakenmensen, wel de meest hovaardige.
Ik moest eraan denken toen ik vernam dat de hardwerkende, molen wiekende clown van het Kiel mededeelde dat hij desnoods in de Antwerpse politiek stap als hij zijn zin niet krijgt rond het stadion dat hij voor ogen heeft voor Beerschot
Laat mij beginnen bij het begin. Stad Antwerpen is bereid – met de overheidssteun van verschillende partijen – een voetbalstadion te bouwen op Blue Gate Antwerp (voormalige Petroleum Zuid) waar de twee Antwerpse club Antwerp en Beerschot dan samen gebruik zouden kunnen van maken. Beide clubs zijn noodlijdend en je zou denken dat dit toch een mooi gebaar is van een stad die jaarlijks een flinke hap in de begroting moet doen om het decadente gedrag van voetbalsupporters in relatief goede banen te leiden. Je zou denken dat de twee clubs de polonaise zouden dansen van vreugde bij dit nieuws, maar dat is niet zo. Schoorvoetend was Antwerp – via zijn gewezen voorzitter – bereid om de idee bespreekbaar te maken. Idem voor Beerschot, maar de nieuwe baas, Patrick Vanoppes, stelde al vrij snel zijn veto: niet met twee clubs, alleen Beerschot en dan nog onder voorwaarden.
Je zou denken dat een stadsbestuur voor minder een project begraaft, maar in Antwerpen wordt men niet zenuwachtig wanneer een project op de lange baan geschoven wordt of zelfs in de vergetelheid geparkeerd wordt, waar momenteel de Oosterweelverbinding en de ondertunneling van de Krijgsbaan zich bevinden. In die parking is waarschijnlijk nog wel plaats voor het stadion en het zal er waarschijnlijk uiteindelijk wel in belanden.
Tot daar de voorgeschiedenis. Patrick Vanoppes heeft de voorbije maanden geen kans laten liggen om de Antwerpse politiekers de huid vol te schelden, zelfs degenen die het Kiel en Beerschot genegen zijn. Hij laat ook geen kans voorbijgaan om zich belachelijk te maken, zoals we ondertussen al herhaaldelijk ondervonden hebben. Zijn laatste stuntuitspraak klopt evenwel alles.
In een interview in Gazet van Antwerpen (zaterdag 29/1) en Het Laatste Nieuws (dinsdag 31/1) maakt hij met tromgeroffel zijn nieuwe voornemens bekend. Ik vat zijn uitspraken samen: “Als ik van de stad Antwerpen mijn zin niet krijg, dan ga ik zelf in de politiek voor ons stadion. Niet nu, maar wel tegen 2018 als ook het volgende stadsbestuur met twee ploegen in één stadion komt aandraven. Ik wil een stadion voor Beerschot alleen. Ik wil desnoods zelf schepen of burgemeester worden. Dan teken ik met de linker poot als schepen van Ruimtelijke Ordening en met de rechterpoot als clubvoorzitter.”
Zo gemakkelijk is het. Als je je zin niet krijgt, dan doe je het maar zelf. Ik heb er al voor minder in een witte wagen naar Geel weten voeren. Het is bekend dat je om Beerschot-voorzitter te zijn, een beetje geschift moet zijn, maar zo van de wereld heb ik ze nog niet eerder meegemaakt. Het zal voor mij al een prestatie zijn wanneer Beerschot in 2019 nog bestaat.
Frank Blatt
