Mijn vorig bericht was nog maar pas verzonden, toen ik al diverse reacties kreeg op mijn laatste column. Het feit dat klanten de pretentie hebben om zelf de prijzen van uw goederen of diensten te bepalen blijkt dus erg hoog te zitten.
Met plezier ga ik dan ook zo dadelijk in op de uitgebreide reactie van Wim Cleppe uit Deurne (die zijn handboek van de Klanten Wegjaag Club eerstdaags mag verwachten). Maar los van dit specifieke geval, eerst iets anders dat op mijn maag ligt.
België is dus een mogelijke leverancier voor de faciliteiten en de logistiek van het wereldkampioenschap 2018, als de FIFA tenminste kiest voor onze lage landen bij de zee. Maar wat blijkt nu? Dat ‘de klant’ FIFA zelf gaat bepalen hoeveel er hiervoor betaald wordt en die wereldvoetbalbond gaat ook nog eens zelf aflijnen wat de ‘leverancier’ België, mag, niet mag en vooral moet doen. Erger nog, ze gaan zelfs bepalen wat bepaalde kmo’ers in hun zaak wel of niet mogen verkopen. Gelukkig heeft Blatter (geen familie hoop ik van Frank Blatt) al geïnsinueerd dat hij voor Engeland waarschijnlijk zal kiezen.
De case van Wim - En dan nu de ‘case’ van Wim. Hij zit in de bouwsector. Nu is het normaal dat, wanneer je werken laat uitvoeren, dat je bij verschillende aannemers prijzen opvraagt. Maar als je dan een boodschap krijgt: ‘ ik heb Uw offerte goed ontvangen en ben er ook mee naar firma XYZ geweest en die gaat 10% onder uw prijs , als U er nu nog eens 5% extra afdoet is het voor U’, dan krijg je toch wel het onbehaaglijk gevoel dat men uw kwaliteit en service wil maar met de prijs van iemand die bradeert.
Of je krijgt een prijsvraag waarna je de klant opbelt om op de werf juiste opmetingen te kunnen doen. Op de afgesproken dag ben je daar en op datzelfde moment verschijnen er niet één maar wel twee, neen drie collega's uit dezelfde branche. De klant heeft dus de ‘culot’ gehad iedereen op één en hetzelfde moment te laten komen. Waarbij hij doodleuk stelt ‘de beste prijs krijgt het werk…’. Dit is toch godgeklaagd!!
Als leveranciers moeten we een front vormen tegen de klant. Als die vier aannemers nu eens zo slim zouden zijn even gezellig samen een pint te gaan pakken om dan af te spreken: die job zou normaal 100 % moeten kosten maar wij gaan alle vier 150 % in onze offerte zetten. Dus ze bezorgen allemaal tot op de eurocent dezelfde offerte en dan zal het lot bepalen wie de opdracht krijgt. De winnaar kan dan van de 50 % extra nog een schone geste doen naar zijn drie collega's, of je kan stellen ‘volgende keer is het mijn beurt’.
Heeft nog iemand suggesties? Mail ze naar voorzitter@klantenwegjagen.be. Uw handboek ligt klaar.
Uw solidaire voorzitter van de
KLANTEN WEGJAAGCLUB
Harry van Hest
Van vuvuzelas en solidariteit
